Welke pikeur won de meeste kortebanen? (4)

30 januari 2014 15:51

De afgelopen tien jaar, de periode tussen 2004 en 2013, werden er 285 kortebanen verreden. Hoe werden tijdens het afgelopen decennium de overwinningen tussen de pikeurs onderling verdeeld? In deel 4 van deze rubriek komen de nummers 11 t/m 14 aan bod; de pikeurs die de afgelopen tien jaar vijf, zes of zeven overwinningen op de kortebaan boekten.

Andries van der Blonk schaarde zich vorig jaar voor het eerst sinds lange tijd weer in het rijtje van kortebaanwinnaars. Met Co Swagerman won hij in Wognum, door tijdens de finale Zalvador Spendic te verslaan. Na deze koers gaf hij de leidsels weer over aan zoon Frans, de oorspronkelijke ‘eerste man’ van stal Van der Blonk. Het betekende voor Van der Blonk zijn eerste overwinning op de kortebaan sinds 2005, toen hij met Navy Blue de thuiswedstrijd van Stal Assendelft won. Een jaar eerder, in 2004, had Van der Blonk drie keer weten te winnen met de Diamond Way-nazaat. Vooral zijn eerste overwinning was memorabel. In Nootdorp gaf niemand een stuiver voor Navy’s kansen toen hij tijdens de tweede omloop Deliberate Dust trof. Een misrekening, want de toen achtjarige ruin liep de totalisatorfavoriet finaal naar huis en won de kortebaan. Slechts twee dagen later was het weer raak, nu in Santpoort. Met een overwinning in Hoorn, de laatste keer dat er daar werd gekoerst, scoorde Navy Blue met Van der Blonk op de sulky een onvervalste hattrick.

Jan Thijs de Jong had het kortebanen snel onder de knie. In 2009 debuteerde hij in Hillegom. Tijdens zijn zesde kortebaan, in Warmond (2010), haalde hij zijn eerste finale. Deze ging met Neeroson slechts met minimaal verschil verloren tegen Zam Avon, maar De Jong had zijn naam gevestigd. Tijdens zijn negende optreden won hij afgetekend met Ulliano Way in Stompwijk. Een dikke week later was het weer raak, nu in Voorschoten. De medewerker van trainer Rob de Vlieger turfde met de beste kortebaner van 2010 zelfs een derde zege. In Schagen versloeg hij tijdens de tweede omloop met het nodige fortuin concurrent Zero Option Lane en lag de weg open naar een nieuwe zege, Ulliano’s zesde en laatste overwinning. In 2011 won De Jong in Nootdorp zijn vierde kortebaan. Vanaf de basisafstand was hij met Yke Starlake niet te beschieten en versloeg hij tijdens de finale Attila. Met diezelfde Attila was de nu 26-jarige De Jong een jaar later succesvol in Enkhuizen. Tijdens de finale was de karakterruin van trainer Cees Hetteling slechts een fractie sneller dan opponent Ipse Lb.

Voor Christophe de Groote verliep de integratie op de kortebaan voor zover mogelijk nog sneller. Nadat de talentvolle Belg het ‘kortebaankunstje’ eerst enkele keren afkeek bij de concurrentie, probeerde hij het in Wateringen, editie 2010, voor het eerst zelf. Het leverde hem met Gilbert C.R. een vierde plaats op. Na opnieuw een vierde plaats in Beverwijk won De Groote in Heemskerk; de derde kortebaan die hij ooit reed. Tijdens zijn vierde start probeerde hij in Purmerend voor het eerst Le Dream uit, wat een gouden greep bleek. De machtige Franse ruin won direct en was acht dagen later in Hillegom opnieuw oppermachtig. In 2011 nam Wim van der Mespel De Groote’s plaats tijdelijk over achter Le Dream, maar nadat het ‘Kortebaanpaard 2011’ halverwege het seizoen de winsomgrens van 12.000 euro overschreed, werden Le Dream en de leerlingpikeur herenigd. Het leverde een prachtige en vooraf aangekondigde zege op tijdens het Nederlands kampioenschap in Bemmel. Ook met Gilbert C.R. kon de Belg steeds prima overweg, getuige  ook zijn overwinning in De Lier datzelfde jaar. Door schoolverplichtingen liet De Groote de afgelopen twee seizoenen regelmatig verstek gaan, maar wanneer hij aanwezig was, deed hij altijd mee om de prijzen. Zo won hij in 2012 met Pacha de la Frette opnieuw in Hillegom, zijn zesde en voorlopig laatste kortebaanoverwinning.

Halverwege de jaren ’90 had Wim van Buytene met My Twain een machtige kortebaner op stal, maar toen de Duitse ruin afgezwaaide, had de trainer uit Groeningen geen opvolger voor handen. Van Buytene liet de kortebaan daarom zo’n tien jaar links liggen, maar keerde in 2007 terug met opnieuw een geweldig talent, Kaizarda Laurelton. Tijdens haar debuut in Amsterdam-Noord baarde de merrie opzien door favoriet Short Trip verrassend te kloppen. Na een derde plaats in Warmond en een tweede in Nootdorp won ze op de Teselaar de eerste kortebaan van Bemmel. Een dikke week later was het raak in De Lier. Met een derde opeenvolgende zege scoorde Van Buytene in Heemskerk een heuse hattrick. Twee jaar later was het opnieuw raak op de Marquettelaan. Met de toen vierjarige Yfrie Beemd versloeg hij tijdens de finale Nederlandse kampioene Willie Luciano. In 2010 won Van Buytene tegen een uitbetaling van ruim 100 tegen 1 met Zam Avon in Warmond. In Wateringen won hij opnieuw met een vierjarige deelnemer. Als gastrijder stuurde hij Amigo Toscana naar een zwaarbevochten zege. De overwinning die Van Buytene vorig jaar in Stompwijk boekte (foto), behoort tot de hoogtepunten uit zijn loopbaan. Howings Kumpel liep op het gras een thuiswedstrijd en was tijdens de eindstrijd te sterk voor kersvers Nederlands kampioen Ton Jeu. Stompwijk stond op zijn kop. Van Buytene won de afgelopen tien jaar ook een keer als ‘invalrijder’. Tijdens de kortebaan van Utrecht in 2011 lootten de paarden van Richard Slijfer tijdens de tweede omloop tegen elkaar. Slijfer koos voor Zeroninenine, maar gaf de uiteindelijke winnaar, Torchlight As, over aan Van Buytene.

Foto: www.supersprinters.nl

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Voor € 15,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.