Terug in de tijd: 30 juli ‘de dag van Manus Bouwhuis’

30 juli 2020 09:10

In de rubriek ‘Terug in de tijd’ nemen we dagelijks een duik in het verleden op zoek naar opvallende uitslagen en bijzondere kortebanen welke op deze dag zijn verreden. In aflevering 95 gaan we terug naar 30 juli 1984, 1992 en 1994, Voorschoten en Soest. Hoe deze datum uitgroeide tot ‘Manus Bouwhuis-dag’.

Manus Bouwhuis is één van de meest succesvolle pikeurs ooit. Tussen 30 september 1965 (de dag van zijn eerste overwinning op de kortebaan met Dalila Regina in Lisse) en 24 september 1997 (de dag van zijn laatste overwinning met Kelly Dragon, ook in Lisse) won hij in totaal zestig kortebanen. In 1978 en 1979 werd hij pikeurskampioen op de langebaan. In 1992 en 1993 veroverde hij deze titel op de kortebaan. 30 juli bleek een succesvolle dag voor Bouwhuis op de kortebaan, want op deze datum won hij drie keer. Een overzicht.

Maandag 30 juli 1984, Voorschoten
Met Worthy Dillon had Bouwhuis in 1984 de beschikking over de beste kortebaner van het jaar. Toen de vierjarige merrie –dochter van de legendarische Henri Buitenzorg- in Voorschoten aan de start verscheen, had ze nog alles te winnen. Ze was weliswaar als vijfde gefinisht in Lelystad en had de finale gehaald in Stompwijk, maar een ereronde had ze nog niet gelopen. Daar kwam in Voorschoten verandering in. In een bloedhete ambiance versloeg ze tijdens de finale Uderka S met Harry Pools.

Negen dagen later was ze in Beverwijk opnieuw de sterkste en versloeg ze tijdens de finale Weisbuch du Bois en Ruud Pools. Na een derde plaats in Schagen won ze in Enkhuizen haar derde kortebaan, ondanks een starthandicap van vijf meter. Dit keer was Trexy Hanover met Harry Pools tijdens de finale niet tegen haar opgewassen. Het was meteen haar laatste wapenfeit van betekenis; vanaf 1985 kwam ze niet meer op de kortebaan in actie.

Manus Bouwhuis kende grote successen. Hier wordt hij door Prins Bernhard gehuldigd na het winnen van de Gouden Zweep in 1979. (Foto: archief NDR)

Donderdag 30 juli 1992, Voorschoten
Na tweede plaatsen in Venhuizen en Lelystad won Diamond Tonka met Manus op de sulky in Warmond zijn eerste kortebaan. In Enschede volgde zege nummer twee, waarna Diamond Tonka te kampen kreeg met een starthandicap en voortaan vanaf 285 of 310 meter moest starten.

Het kon de ruin niet deren. In Voorschoten vloog hij net zoals tijdens zijn vorige starts zijn tegenstanders voorbij en kwam geen moment in de problemen. Net zoals in Enschede werd Fatal Action (Andries van der Blonk) het slachtoffer van de dadendrang van de combinatie met Bouwhuis op de sulky en moest opnieuw genoegen nemen met de tweede plaats.

De honger van Diamond Tonka bleek niet te stillen. Amper een week na Voorschoten sloeg hij opnieuw toe; dit keer in Santpoort. Een dag nadat hij als derde finishte in Purmerend won hij op de Meerlaan in Hillegom z’n vijfde kortebaan van het seizoen. Het bracht hem op een volgende starthandicap van maar liefst vijftien, welke indirect het einde van zijn loopbaan betekende.

Zaterdag 30 juli 1994, Soest
In 1994 kwamen de Wereldruiterspelen naar Nederland en de kortebaan maakte deel uit van dit evenement. Om de tijdsduur te beperken werden voor de koers over de Vlasakkers slechts zestien paarden uitgenodigd. De kortebaan werd geen succes. Bezoekers moesten maar liefst veertig gulden aan entreegeld aftikken, iets wat bar weinig mensen deden. In een sfeerloze ambiance was het debutant Henry Bovendijk uit het entrainement van Manus Bouwhuis die de overwinning pakte. De vierjarige ruin won al zijn ritten vrij gemakkelijk, inclusief de finaleritten tegen Flash Yankee (Rob de Vlieger/Aad Pools). De ruin had als bijnaam ‘De Postzegel’; wat wil je met zes postbestellers in Hilversum als eigenaren.

Het was echter niet Manus Bouwhuis maar Jan Dijs die Henry Bovendijk in Soest naar de overwinning begeleidde. Bouwhuis was thuis ernstig geblesseerd geraakt aan zijn hand en moest maanden revalideren. Er werd een plastic gewricht in zijn hand geplaatst dat het koersen flink bemoeilijkte. Bouwhuis vocht zich terug, maar werd nooit meer helemaal de oude. Na zijn afscheid als pikeur werd hij net na de millenniumwisseling de opvolger van Jan de Leeuw als de coördinator op het stalterrein, een functie die hij tot op de dag van vandaag met verve vervuld.

(Foto boven: Nico Visser)

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Vanaf € 10,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.