Terug in de tijd: 17 augustus 1995

17 augustus 2020 09:01

In de rubriek ‘Terug in de tijd’ nemen we dagelijks een duik in het verleden op zoek naar opvallende uitslagen en bijzondere kortebanen welke op deze dag zijn verreden. In aflevering 113 gaan we terug naar 17 augustus 1995, Noordwijk. Hoe Ruud Pools de uitgebluste Speedy Jace weer deed vliegen.

(Foto boven: Ruud Pools en Peter Bisschop, voorzitter van Heemskerk en de Kortebaanbond, bij de huldiging van Speedy Jace tijdens het Nederlands kampioenschap van 1995. (Foto: archief NDR (www.archiefndr.nl))

De kortebaanloopbaan van Speedy Jace leek in de zomer van 1995 er na amper een jaar al weer op te zitten. Niet omdat hij niet mee kon komen of geblesseerd was geraakt. Nee, de pupil van trainer Jacques Geluk was domweg te succesvol geweest. In 1994 was hij als vierjarige voor het eerst op de kortebaan in actie gekomen en nadat hij de speciale sprintdiscipline eenmaal onder de knie had gekregen, was er geen houden meer aan. Na tweede plaatsen in Hoorn en Hillegom won hij in Medemblik, Lisse en ’t Zand.

In 1995 ging hij vrolijk door waar hij gebleven was. Na vier tweede plaatsen in zes starts won hij in Uitgeest met Jacques Geluk op de sulky eindelijk zijn vierde kortebaan. Nadeel van deze overwinning was het overschrijden van de volgende winsomgrens, waardoor Speedy Jace voortaan vanaf 285 of 310 meter moest starten. Dat viel de hengst zwaar. In vijf starts liep hij alleen in Voorschoten (3e omloop) in de prijzen. Tot overmaat van ramp raakte trainer Jacques Geluk zwaar geblesseerd aan zijn voet tijdens werkzaamheden thuis.

Cees Vergay, zijn vervanger achter Speedy Jace, startte op 17 augustus 1995 in Noordwijk met de sterke Jenny Bowler en Felicia R. Ruud Pools, toen nog niet in dienst bij Hugo Langeweg, was beschikbaar en nam plaats achter Speedy Jace. Een wonderduo zag het levenslicht. De nieuwe combinatie kreeg met Faith Princess (Gerrit Bosman), Neveles One (Rob de Vlieger) en Idol United (Rob de Vlieger) allerminst een gemakkelijk koersverloop, maar Speedy Jace en Ruud Pools vlogen over hun tegenstanders heen alsof ze stil stonden.

Uitdaging

Na tijdens de vierde omloop te hebben afgerekend met de verrassende Haunting Frisia (Sjaak Sijm) wachtte tijdens de finale de grootste uitdaging: favoriet Jim Jam Rozz met Guus Knijnenburg. Deze combinatie was zonder al te veel moeite in de vierde omloop gekomen en had ook nog eens het stilstaande nummer in de halve finale geloot. Speedy Jace had fantastisch gepresteerd die middag, maar zou zich normaal gesproken tevreden moeten stellen met een prachtige tweede plaats.

Tot grote verbazing van werkelijk iedereen in Noordwijk verpulverde Speedy Jace ook Jim Jam Rozz en pakte zonder ook maar één rit te verliezen de overwinning. Het was het begin van een heerlijke nazomer. Speedy Jace won na Noordwijk ook het Nederlands kampioenschap in Heemskerk en haalde de finales van Hoorn en Purmerend. Na een nieuwe zege in Medemblik kreeg hij er nog eens vijf meter bij, maar zelfs vanaf 290 (!) meter wist hij in ’t Zand nog de derde omloop te halen. Met een straat voorsprong pakte hij de titel ‘Kortebaner van het Jaar’ en Ruud Pools volgde Huib van den Heuvel op als kortebaankampioen. Verder was bijzonder dat Speedy Jace tijdens 24 van de 25 kortebanen in actie kwam. Alleen in Lisse liet hij verstek gaan nadat hij een dag eerder was gestart in Roden.

Eenmaal hersteld kon Jacques Geluk zelf nog één keer genieten van de dadendrang van zijn pupil. In Wognum sprintte het duo in 1996 naar een tweede plaats. Vanaf dat moment was het eigenlijk gedaan met Speedy Jace. Tussen 1996 en 1999 kwam de combinatie nog 33 keer in actie, maar draafde zelden in het prijzengeld. Zo ging de loopbaan van één van de allergrootste sprintwonders van de jaren ’90 als een nachtkaars uit.

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Voor € 15,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.