Terug in de tijd: 16 juni 2001

16 juni 2020 07:10

In de rubriek ‘Terug in de tijd’ nemen we dagelijks een duik in het verleden op zoek naar opvallende uitslagen en bijzondere kortebanen welke op deze dag zijn verreden. In aflevering 51 gaan we terug naar 16 juni 2001, Den Ilp. Hoe Raindance Way met het nodige fortuin ongeslagen bleef.

Niemand hield op zaterdag 2 juni 2001 rekening met de debuterende Raindance Way. Trainer Hans Bot wist wel beter. “Zijn eigenaar wilde vorig jaar al met hem kortebanen, maar toen vond ik het paardje nog te jong. Op de langebaan is het namelijk ook geen verkeerde”, tekende Paul de Vlieger voor het weekblad Draf & Rensport op. “Omdat ik zelf helemaal geen kortebaanman ben, heb ik Raindance Way een week laten werken door Jan Wagenaar en die was enthousiast. ‘Volgens mij heb je hier een hele beste aan’ zei hij. Nou, Wagenaar heeft niet overdreven.”

Het koersverloop zat in Amsterdam-Noord niet bepaald tegen en de krachten die Raindance Way zo kon sparen kwamen hem en zijn pikeur Ad Suykerbuyk tijdens de vierde en beslissende omloop goed van pas. Eerst werd Apache (Lindsey Pegram) over de knie gelegd en tijdens de finale Mister Diamond (Harry Pools). Zodoende won Raindance Way bij zijn debuut, maar rees ook de vraag: hoe sterk is Raindance Way nu echt?

Die vraag bleef ook tijdens zijn tweede start op de kortebaan, op 16 juni 2001 in Den Ilp, onbeantwoord. Tijdens de eerste omloop was zijn tegenstander Yakeeland duidelijk sneller, maar vergiste het vierjarige talent van Cees Imming zich tweemaal in de draf. Ook Kandy Rich sprong tijdens de tweede omloop twee keer weg en via het stilstaande nummer in de derde omloop bereikte Raindance Way de halve finale.

Zeiknat

Daarin wachtte La Gloire (Harry Pools), die net zoals Kibo Wix (Wouter de Reus) tijdens de finale, in twee ritten opzij werd gezet. Dit tot grote vreugde van mede-eigenaar Adri van Wijngaarden, die na de overwinning zijn emoties de vrije loop liet. Raindance Way moest eigenlijk enkele dagen voor Den Ilp starten in Alkmaar, maar toen hij het ongunstige startnummer 7 kreeg toebedeeld, wijzigde Van Wijngaarden de plannen. Een opmerkelijke keuze, maar toen deze goed uitpakte en Raindance Way als winnaar over de streep kwam, liet Van Wijngaarden zich met beide armen in de lucht achterover in het zeiknatte zand vallen.

In zijn drie daaropvolgende starts in 2001 leek het erop dat Raindance Way alleen kon winnen met een flinke dosis geluk, want hij werd telkens vroeg uitgeschakeld. Die bewering werd een jaar later –nu met John de Leeuw op de sulky- zorgvuldig de grond in gestampt. Raindance Way werd gedoseerd aan de start gebracht en haalde elke keer dat hij aan de start verscheen de finale. Opeenvolgende zeges in Den Ilp en Zandvoort, tweede plaatsen in Nootdorp en Zwanenburg en overwinningen in Purmerend en Roden, de laatste met starthandicap. In 2003 probeerde hij het nog drie keer, maar hij kwam niet verder dan een vijfde plaats in Amsterdam-Noord.

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Voor € 15,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.