Column: ‘Dierenbescherming slaat de plank mis’

28 september 2022 09:32

Ik stem al jaren Partij voor de Dieren. Enerzijds omdat ze er in politiek Den Haag een enorme puinhoop van maken. Ik zie het als een soort proteststem. Blanco stemmen of wegblijven doe ik niet. Anderzijds geef ik die partij mijn stem ter nagedachtenis aan mijn overleden vrouw. Bianca was vegetariër. Ze at geen vlees en vis. Zielig voor de dieren.

Gelukkig was ze geen veganist. Ik ben namelijk een echte kaasliefhebber. Of kaaskop, zo u wilt. Thuis mocht ik gewoon vlees eten. Ik moest dan wel zelf koken. Dat weigerde Bianca. Geen dieren in de pan. In de praktijk kookte ik bijna nooit. Mijn vleesconsumptie bleef daardoor beperkt tot de avondjes uit eten. Gelukkig waren dat er veel. Vaak gingen we naar een Grieks restaurant in Rotterdam. Ik bestelde daar de grootste vleesschotel van de kaart. Even compenseren. Hoewel je tegenwoordig prima kunt eten zonder vlees en vis. Ooit bereidde ik met kerst een 7-gangenmenu voor tien personen. Geheel vegetarisch. Niemand heeft het vlees of de vis gemist.

Voorts kan ik slecht tegen onrecht. Waar ik er wat aan kan doen, probeer ik het tegen te gaan. Ofschoon ik me tegenwoordig wel drie keer bedenk om ergens iets van te zeggen. Voor je het weet heb je zelf een mes tussen je ribben. Dat is het me ook weer niet waard. Maar dat onrecht brengt mij wel bij de dieren. In de dierenwereld zijn immers veel misstanden. En die mogen van mij keihard worden aangepakt. Het stierenvechten voorop! Zinlozer geweld tegen dieren is er niet. Ik steun daarom het Comité Anti Stierenvechten. De dieren kunnen helaas niet voor zichzelf opkomen en zijn dus afhankelijk van de goedwillende mens. Petje af voor de vele vrijwilligers in dergelijke organisaties.

Protest van de Partij voor de Dieren langs de Maliebaan in Utrecht. Foto: Ruud de Groot.

Ophef

Maar soms gaan ze wat mij betreft te ver. Of ze slaan gewoon de plank mis. Bij onze oosterburen riep de Duitse tak van de wereldwijde organisatie ‘People for the Ethical Treatment of Animals’ (PETA) de vrouwen op, hun mannen pikstraf te geven als ze nog langer vlees zouden blijven eten. Niet neuken dus, maar eerst vegetariër worden. Mannen zijn immers verantwoordelijk voor het overgrote deel van de vleesconsumptie, vandaar. De oproep zorgde voor veel ophef. Veel meer dan bij ons in de paardensport.

Hoewel de vermeende misstanden in de drafsport best veel aandacht kregen de afgelopen tijd. Diverse kranten publiceerden erover. En bij RTL Nieuws was het een van de hoofdonderwerpen. Er volgde zelfs een bezwaarprocedure bij de Gemeente Utrecht. Die was nodig om de subsidie veilig te stellen en daarmee de kortebaandraverij op de Maliebaan voor dit jaar nog te redden.

Debat

Mede door alle ophef was ik daarom benieuwd naar het debat op de ochtend voorafgaand aan de draverij. In een forumdiscussie gingen voor- en tegenstanders van de drafsport met elkaar in gesprek. Dit aan de hand van stellingen waarop ook de zaal mocht reageren.

Mijn korte samenvatting:
• Veel tijd ging verloren aan discussie over de stellingen. Zoals, wat is nou precies natuurlijk en wat onnatuurlijk gedrag?
• De dierenactivisten walgen van zweepjes, bitjes en leidsels. Zelf doen ze vast niet aan SM.
• Er was weinig vuurwerk. Goed voor de paarden, maar van mij had het debat best steviger gemogen.
• Veelal ontbrak de concrete onderbouwing bij de argumenten van de tegenstanders. Ze waren zelf nog nooit bij een koers of op stal geweest.
• Aan het einde bleef iedereen bij zijn of haar standpunt. Hakken in het zand dus. Of anders gezegd: We deden een plas en alles bleef zoals het was.

De nek omdraaien

Panellid Elly von Jessen van de Dierenbescherming deed in haar slotbetoog nog wel een ultieme poging de drafsport de nek om te draaien. Ik zeg het even in mijn eigen woorden: Omdat niet zeker is of de paarden wel of geen pijn lijden en of er al dan niet sprake is van onnatuurlijk gedrag, moeten we in afwachting van nader onderzoek toch maar alvast stoppen met de drafsport. Deze oproep deed Elly nadat René van den Hoven, die namens de NDR en de Kortebaanbond aan tafel zat, net had uitgelegd dat er in de loop der tijd al veel verbeterd was in de sport. Dat ging Elly natuurlijk niet ver genoeg. Mijn inschatting is dat Elly niet zal rusten voordat de laatste koers gelopen is.

Meer reëler vond ik het slotbetoog van het derde panellid Bas Rodenburg, Hoogleraar Diergeneeskunde. Hij wees op de relatie mens-dier en riep de zaal op vooral vanuit het dier te denken. Ik vind dat je op basis van eigen waarneming en met gezond verstand ook een heel eind kunt komen, zonder zelf deskundige te zijn.

Ik constateer wekelijks rond de drafbanen, dat de paarden uitstekend worden verzorgd en met veel liefde en respect behandeld. Menig ander dier zou daar jaloers op zijn. En als een paard echt niet (meer) wil koersen, laat ie dat zeker blijken. Dan zit zijn drafcarrière erop. Gelukkig gunnen de meeste eigenaren deze paarden vervolgens een bestaan als rij- of hobbypaard. Of ze geven hun pupil nog een mooie oude dag.

Het protest was ruim voor het einde van de kortebaan in Utrecht afgelopen.

In het water

Ik vind het sneu voor de organisatie, dat net als vijf jaar geleden, het weer niet meewerkte. Het is nauwelijks droog geweest. Letterlijk viel de laatste kortebaandraverij op de Maliebaan daarmee in het water. Figuurlijk konden de organisatoren echter terugkijken op een geslaagd evenement. En zonder incidenten bovendien. Dat zagen ook de betogers van de dierenbescherming, die met protestborden zwijgend langs de baan stonden. Ze waren echter ruim voor de beslissende omloop al afgedropen. Waarschijnlijk hadden ze op het verkeerde paard gewed.

Nu alle stofwolken zijn opgetrokken, kan de balans worden opgemaakt. De kortebaandraverij op de Maliebaan gaat verloren. Dat besluit staat al vast. De Maliebaan gaat op de schop. Het organiseren van een kortebaandraverij is op die locatie dan niet meer mogelijk. Maar los daarvan zwicht de organiserende Diergeneeskundige Studenten Kring (DSK) voor de veranderende kijk op het dierenwelzijn in de maatschappij. DSK vindt het belangrijk daarop in te spelen. Ze laat daarmee de diepgewortelde traditie varen.

Ik zou zeggen: 1-0 voor de Partij voor de Dieren. Daar staat echter tegenover, dat ze mijn steun zijn kwijtgeraakt. De partij zou zich wat mij betreft volledig moeten richten op zaken die er echt toe doen. En waarbij het goed en snel scoren is. Inderdaad, zoals bij het stierenvechten of bij andere misstanden. Pas als dat het geval is, denk ik er nog eens over na om terug te keren. En in de tussentijd ga ik lekker genieten van de drafsport.

Redactie Kortebaandraverijen.nl
Ruud de Groot

De paarden worden uitstekend verzorgd en met veel liefde en respect behandeld. Menig ander dier zou daar jaloers op zijn.

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Voor € 15,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.