De vergeten kortebaan (deel 9): Lelystad

26 april 2017 12:47

Tijdens het aanstaande seizoen is het kortebaancircus te gast in 28 verschillende kortebaanplaatsen. De afgelopen decennia werd er echter in ruim honderd verschillende dorpen en steden gekoerst. In de rubriek ‘De vergeten kortebaan’ duiken we de historie in en gaan we op zoek naar de plekken waar ooit de beste sprinters van Nederland door de straten denderden. In deel 9: Lelystad.

De Stichting Draf- en Rensport Lelystad en Omstreken kende met haar eerste kortebaan in 1980 een valse start. Hoewel er aan mooie sport geen gebrek was, bleven de toeschouwers weg. Slechts dertien betalende bezoekers, zo gingen de geruchten. Dat aantal was overigens niet terug te zien in de omzet bij de totalisator, want die was met Fl. 7.489,00 niet heel slecht te noemen. Cees Imming stal de show tijdens de eerste editie. Met Speedy Fortuna versloeg hij tijdens de finale (foto) Aad Pools, die in actie kwam met Refin Buitenzorg. De destijds vierjarige merrie van de trainer uit Callantsoog won een week later ook in Scheveningen, waar ze na een laatste kortebaan in 1950 na dertig jaar weer eens koersten.

Cees Imming wordt gehuldigd na zijn overwinning met Speedy Fortuna door burgemeester Hans Gruyters, een enthousiast liefhebber van de kortebaan. (foto: Archief NDR)

Thuiswedstrijd

Siem Hartman buitte het thuisvoordeel, de trainer en pikeur huisde met zijn entrainement in Lelystad, tijdens de edities van 1981 en 1983 optimaal uit. In 1981 won hij de koers met Ravenna door Peter Gregor met Jan Wagenaar te verslaan. Deze Ravenna was met voorsprong de beste sprinter van dat jaar. Na Lelystad won de toen zesjarige hengst ook in Voorschoten, Harderwijk en Hoorn. Mede dankzij Ravenna kroonde Hartman zich na afloop van het seizoen voor de eerste en enige keer tot kortebaankampioen.

Twee jaar later was Hartman de sterkste met Vaarwel Fortuna door Volant F met Wim Swart tijdens de finale naar de tweede plaats terug te wijzen. In 1982 was het Jos Oorthuysen die met zijn beide deelnemers de finale bereikte, maar de uiteindelijke winnaar Trudi Trottan aan Hartman gunde.

Jan Hart

Deze finale kende overigens een flinke emotionele lading, omdat beide finalisten in eigendom waren van Jan Hart. Als zestienjarige was Hart al actief tussen de dravers, maar op zijn 51e kwam hij plotseling te overlijden. Dat Trudi Trottan en Tineke H enkele weken na zijn overlijden de finale haalden, was een schitterend eerbetoon.

Daarmee was de koek nog niet op voor Hartman. Naast deze drie overwinningen finishte hij van de overige tien edities zes keer bij de eerste drie. Zo bereikte hij met Vera Westlandia (1987) en Bobo Buitenzorg (1992) nog twee keer de finale. Met Pokerface (1980), Tapystilongbeach (1984), Top van Hanegem (1985) en Walkover (1988) werd hij ook nog eens derde. In totaal won Hartman 26 kortebanen. Zijn laatste overwinning boekte hij op 5 september 1991 in Heemskerk, waar hij met Ditha O de finale won van Expo Buitenzorg met Aad Pools.

Doelpunt

Cees Imming won naast de eerste editie ook de uitgave van 1988. Hij reed zowel de latere winnaar Zonnevlam K als You Stanley Dean naar de finale. Willem Verkaik nam tijdens de eindstrijd de honneurs waar achter laatstgenoemde. De koers in Lelystad had overigens stevige concurrentie van Euro ’88. Terwijl Imming bezig was aan een heuse triomftocht door Lelystad, was het Wim Kieft die Nederland naar een zwaarbevochten zege kopte ten koste van Ierland.

Imming lijkt een patent te hebben op overwinningen tijdens wedstrijden van het Nederlands elftal. In 1998 won hij met Igor van Schebo in Warmond, terwijl Oranje zich in een historische kwartfinalewedstrijd ontdeed van Argentinië. Omdat de koers over de Hereweg op tijd was afgelopen, hoefde Imming het wonderschone doelpunt van Dennis Bergkamp in de slotfase van de wedstrijd niet te missen.

Ook Jan Wagenaar won twee keer in Lelystad. In 1989 kwam hij naar Lelystad om te winnen met Amerie Uithuizen, maar War ter Lune gooide roet in het eten. Tijdens de halve finale zorgde de combinatie met Martin Eeken op de sulky voor een flinke stunt door de torenhoog favoriet te kloppen. War ter Lune dwong tijdens de finale ook Alljay Hanover tot een uiterste krachtsinspanning, maar verloor de kamprit met slechts minimaal verschil.

Danielle Guapa, hier in actie in Voorschoten, won met Jan Wagenaar het Nederlands kampioenschap van 1991 in Lelystad. (foto: archief NDR)

Wagenaar zegevierde ook in 1991. Met de snelle Danielle Guapa veroverde hij naast de eerste prijs ook het nationaal kampioenschap. Bobo Buitenzorg, de beste kortebaner van 1990, finishte als tweede. Danielle Guappa won tijdens haar korte loopbaan op de kortebaan vijf kortebanen. In 1990 in Heemskerk en Hillegom, in 1991 naast Lelystad ook in Assendelft en Stompwijk. Toen de merrie kreeg te kampen met een starthandicap van tien meter, was haar rol op de kortebaan uitgespeeld.

Chynthijae K was de meest verrassende winnaar in Lelystad. Een winnende weddenschap leverde in 1990 maar liefst 93,90 keer de inzet op. De overwinning van Fieke Uiterdijk tijdens de laatste editie in 1992 was met een uitbetaling van Fl. 3,90 veel minder lucratief. De merrie had eerder dat seizoen gewonnen in Hoogkarspel en behoorde daarom, samen met verliezend finalist Diamond Tonka, tot de favorieten. Fieke Uiterdijk zou een jaar later in Assendelft en Purmerend nog twee keer winnen.

Erelijst Lelystad

1980 Speedy Fortuna Cees Imming
1981 Ravenna Siem Hartman
1982 Trudi Trottan Jos Oorthuysen/Siem Hartman
1983 Vaarwel Fortuna Siem Hartman
1984 Ultra Regina Guus Knijnenburg
1985 Yra Alki Harry Pools
1986 Vrouwe Fortuna Jacques Geluk
1987 Useful Prince Wim Swart
1988 Zonnevlam K Cees Imming
1989 Alljay Hanover Jan Wagenaar
1990 Chynthijae K Tom Kooyman sr.
1991 Danielle Guapa Jan Wagenaar
1992 Fieke Uiterdijk Wim Swart

 (Foto: archief NDR)

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Vanaf € 10,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.