De vergeten kortebaan (deel 4): Meppel

15 maart 2017 09:34

Tijdens het aanstaande seizoen is het kortebaancircus te gast in 29 verschillende kortebaanplaatsen. De afgelopen decennia werd er echter in ruim honderd verschillende dorpen en steden gekoerst. In de rubriek ‘De vergeten kortebaan’ duiken we de historie in en gaan we op zoek naar de plekken waar ooit de beste sprinters van Nederland door de straten denderden. In deel 4: Meppel.

Voor Wim van Buytene is Meppel de plaats waar hij zijn eerste kortebaan won. Met Titus van Echten versloeg hij tijdens de finale van de editie van 1986 Volspeed G met Aad Pools. “Hij ging op de langebaan niet meer goed door de bochten waardoor we op zoek gingen naar een alternatief”, keek Wim van Buytene in de Kortebaanspecial van 2012 terug. “Ik ben toen naar de kortebaan in Nieuw-Amsterdam gereden om te kijken hoe dat kortebanen werkte.” De combinatie heeft de speciale sprintdiscipline snel door. Na een vijfde plaats in Stompwijk volgt een dikke twee weken later de zege in Meppel.

Een lange kortebaanloopbaan was zowel Titus van Echten als Van Buytene niet beschoren. “Ik vond het hartstikke leuk, maar ben er aan begonnen uit noodzaak. En -dat telt ook mee- het was altijd een enorm eind rijden. Zeker wanneer je er de juiste paarden niet voor hebt.” In 1986 komt Titus van Echten zeven keer in actie op de kortebaan en eindigt als derde in Nieuwerkerk aan den IJssel en als vierde in Gouda. Een jaar later verschijnt hij drie keer op de baan zonder in het prijzengeld te lopen.

Titus van Echten en Wim van Buytene op Duindigt in 1983. (foto: Archief NDR)

My Twain

In 1994 keerde Van Buytene terug op de kortebaan en leverde direct de beste sprinter van dat jaar af. Met My Twain won hij dat jaar drie keer en haalde de finales van De Lier en Enkhuizen. “My Twain was trouw, enorm snel en bovendien een fantastische starter. Ik moest altijd een aantal extra meters met hem naar achteren in het startvak, omdat we anders te vroeg zouden zijn. Ik heb eens meegemaakt in Santpoort dat het startvak te klein was. My Twain stond helemaal met zijn neus tegen het hek, maar ging toch te vroeg van start.”

Na de successen halverwege de jaren ’90 kwam Van Buytene sporadisch naar de kortebaan, maar in 2007 was het plotseling drie keer op rij raak met Kaizarda Laurelton. “Ze verdiende te weinig op de langebaan. Het sprintwerk bleek ze beter te kunnen. Tijdens haar debuut klopte ze in de eerste omloop direct Short Trip, één van de favorieten. We moesten de baantjes voor haar uitzoeken. Een baan met veel zand waarop ze moest werken, was niets voor haar.”

Kortebaanoverwinningen Wim van Buytene 

1. 24-7-1986 Titus van Echten Meppel
2. 28-7-1994 My Twain Voorschoten
3. 04-8-1994 My Twain Santpoort
4. 28-9-1994 My Twain Roden
5. 24-7-1995 My Twain Stompwijk
6. 28-7-1995 Adam’s Bomb Voorschoten
7. 13-8-2007 Kaizarda Laurelton Bemmel
8. 25-8-2007 Kaizarda Laurelton De Lier
9. 06-9-2007 Kaizarda Laurelton Heemskerk
10. 03-9-2009 Yfrie Beemd Heemskerk
11. 03-7-2010 Zam Avon Warmond
12. 29-7-2011 Amigo Toscana Wateringen
13. 22-7-2013 Howings Kumpel Stompwijk
14. 24-9-2015 Howings Kumpel Lisse

Aftrap

Zover bekend organiseerde Meppel zes keer een kortebaan. Zo vond er op 2 mei 1946 de aftrap van het kortebaanseizoen plaats. De legendarische Allouez zette direct de zaken naar zijn hand en won. Daarmee begon de 48-voudig kortebaanwinnaar aan het beste seizoen uit zijn lange, Allouez was tussen tussen 1939 en 1952 maar liefst veertien (!!) seizoenen op de kortebaan actief, en succesvolle loopbaan. Naast Meppel won de pupil van trainer en pikeur Jan de Vlieger dat jaar ook in Harlingen, Edam, Beverwijk, Kalverdijk, Heemskerk, Purmerend en Medemblik.

De Vlieger stuurde die middag in Meppel ook zijn tweede deelnemer, Hollandia, naar de finale. Joop Ham vergezelde Hollandia tijdens de eindstrijd. Jeune Ami S (A.B.van der Veen) werd derde, voor Guy Hanover (Willem Geersen) en Harras (Jan van Leeuwen sr.).

In 1984 keerde Meppel terug op de kalender. De editie van dat jaar werd gewonnen door Urwind Brewer met Siem Hartman, die tijdens de finale te sterk was voor Vinnie Tukker met Aad Pools. Een jaar later sloeg Vrouwe Fortuna toe. De combinatie met Jacques Geluk op de sulky profiteerde van het stilstaande nummer in de vierde omloop, waardoor de merrie fris in de finale verscheen.

Mede-finalist Trexy Hanover (Harry Pools) moest daarentegen tijdens haar halve finale vol aan de bak tegen Ulaan Rodney (Aad Pools) en was tijdens de eindstrijd niet bij machte om Vrouwe Fortuna in moeilijkheden te brengen. Een jaar later won Vrouwe Fortuna in Lelystad haar tweede en laatste kortebaan.

Smaakmaker

Zonnevlam K was de smaakmaker tijdens de edities van 1987 en 1988. Zes dagen na zijn overwinning in Stompwijk won de ruin ook in Meppel. Tijdens die editie, die overigens drie kwartier te laat begon omdat het zand op de baan door hevige regenval was weggespoeld, bezorgde Jan Wagenaar de toeschouwers een spectaculaire middag. Hij bracht zijn beide paarden Yardley Cup en Yvon Kitty naar de halve finale, waarna de ‘maestro’ tegen zichzelf lootte.

Wagenaar bleef zelf achter Yvon Kitty en gaf de leidsels van Yardley Cup over aan dochter Yvonne. Het leidde tot een semi-finale waar de spetters vanaf vlogen, met als resultaat dat Yvon Kitty tijdens de allesbeslissende omloop geen tegenstand meer kon bieden aan de sterke Zonnevlam K. De pupil van trainer en pikeur Cees Imming won later dat seizoen ook in Schagen en had na afloop de primeur om de eerste winnaar te worden van het klassement ‘Kortebaner van het Jaar’.

Een jaar later haalde Zonnevlam K opnieuw de finale, maar was het Yashmir die de koers won. De combinatie met Gé den Dubbelden, oom van tweevoudig leerlingkampioen Danny den Dubbelden, was een kleine maand eerder verrassend (met een plaatsuitbetaling van 32,10 tegen één) als tweede geëindigd in Gorredijk en startte daarom als één van de favorieten in Meppel. Die rol maakte Yashmir volledig waar en ging daarmee de boeken in als de (voorlopig) laatste winnaar van Meppel. Voor Gé den Dubbelden was het zijn eerste en enige overwinning op de kortebaan; Yashmir won later dat seizoen, gereden door Jan Wagenaar, nog in Roden.

Erelijst Meppel

1946 Allouez Jan de Vlieger
(geen kortebaan tussen 1947 en 1983)
1984 Urwind Brewer Siem Hartman
1985 Vrouwe Fortuna Jacques Geluk
1986 Titus van Echten Wim van Buytene
1987 Zonnevlam K  Cees Imming
1988 Yashmir Gé den Dubbelden

Foto: www.oudmeppel.nl/fotoarchief

Het leidde tot een semi-finale waar de spetters vanaf vlogen

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Vanaf € 10,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.