De vergeten kortebaan (deel 3): Rotterdam

8 maart 2017 09:33

Tijdens het aanstaande seizoen is het kortebaancircus te gast in 29 verschillende kortebaanplaatsen. De afgelopen decennia werd er echter in ruim honderd verschillende dorpen en steden gekoerst. In de rubriek ‘De vergeten kortebaan’ duiken we de historie in en gaan we op zoek naar de plekken waar ooit de beste sprinters van Nederland door de straten denderden. In deel 3: Rotterdam.

Waar Hoorn en Zandvoort, de twee kortebaanplaatsen die tijdens de eerste twee edities van deze rubriek aan bod kwamen, konden bogen op tientallen jaren historie, is dat voor Rotterdam niet het geval. Er werd slechts twee keer gekoerst in de havenstad. Beide edities gingen niet geruisloos voorbij. Zo was de organisatie in Rotterdam voornemens om al in 1978 een kortebaan te organiseren, maar zowel de NDR als de totalisator wilde hier niets van weten.

Reno Fez (rechts) is Orly Norton de baas en wint op de Coolsingel. (Foto: Archief NDR)

Destijds bestond een maximum van zestien kortebanen en de twee genoemde instanties weigerden uitbreiding van dat aantal. Daarnaast was de Stichting Totalisator Nederland bepaald geen liefhebber van de kortebaan.

Zo schreef voorzitter J.H.W.Pasman de Kortebaanbond al op 4 oktober 1967 een brief (te lezen in het jubileumboek ‘Klaar maken, op uw plaatsen, één twee drie af’, samengesteld ter ere van het 75-jarig bestaan van de Kortebaanbond) waarin hij niet om de hete brij heen draaide. “(…) Op de kortebanen worden de grootste knoeierijen uitgewerkt en vaak met succes. Dit is altijd zo geweest en ik ben altijd een tegenstander geweest van de kortebaan. Ik heb moeten zwichten voor de redenering dat de 300 m-draverijen in de eerste plaats als een folkloristisch evenement moeten worden beschouwd en in de tweede plaats de aanvoer van publiek stimuleren voor de grote banen. Het laatste argument lijkt mij thans niet meer steekhoudend. (…) Wanneer niet aan de gestelde eisen voor afzetting van de baan kan worden voldaan, zal er geen toestemming meer tot houden van een 300 m-draverij worden gegeven.”

Ook de NDR weigerde aanvankelijk mee te werken en hield vast aan het maximale aantal van zestien kortebanen. Potentiële nieuwkomers, zoals Bemmel en Beverwijk, moesten in de wachtkamer plaatsnemen en wachten op hun beurt. Maar na veel gelobby kreeg de Kortebaanbond in 1979 zijn zin en stond de NDR een facultatieve zeventiende kortebaan toe. Het spreekwoordelijke hek was hiermee van de dam, want vanaf dit moment groeide het aantal kortebanen gestaag. In 1980 werden twintig kortebanen verreden en in 1988 zelfs achtentwintig.

Coolsingel

Op 19 mei 1979 was het dan zover en organiseerde de Stichting Bevordering Volksgezondheid een zogenaamde ‘Binnenstadsdag’. In de gemeente Rotterdam vonden tal van festiviteiten plaats, waar de kortebaan er één van was. Geholpen door fantastisch weer werd de Coolsingel gedurende de middag van de start tot de finish op het Hofplein massaal bevolkt. Volgens schattingen van de politie liep het aantal bezoekers op tot bijna 200.000. Dit aantal maakt van Rotterdam de best bezochte kortebaan ooit. De drukte langs de baan was overigens niet terug te zien in de totalisatoromzet. Deze bleef steken op Fl. 19.700,00. Ter vergelijking: Santpoort en Voorschoten scoorden dat jaar respectievelijk Fl. 37.367,00 en Fl. 27.647,00.

Giel van der Togt won in Rotterdam zijn eerste kortebaan. Ruud Pools (rechts) applaudisseert mee. (Foto: Archief NDR)

De koers over de Coolsingel mondde uit in een tweestrijd tussen Giel van der Togt en Aad Pools. Laatstgenoemde loodste Neres en Orly Norton naar de halve finales, maar moest lijdzaam toezien hoe Reno Fez met Van der Togt op de sulky te sterk was voor zijn beide deelnemers en de kortebaan winnend besloot. ‘Mister kortebaan’ legde uiteindelijk met Orly Norton beslag op de tweede plaats, Neres eindigde met invaller Ruud Pools als derde. Na de huldiging op het stadhuisbordes reden Van der Togt en de gebroeders Pools gezamenlijk op één sulky de ereronde. Voor Van der Togt was het zijn eerste kortebaanoverwinning. In 1984 zou hij in Roden een tweede keer winnen door met Wilster de legendarische Guus Knijnenburg met Tara tijdens de finale te kloppen.

Flop

Vreemd genoeg kreeg de geslaagde draverij over de Coolsingel geen direct vervolg. Pas in 2011 stond Rotterdam opnieuw op de kalender, maar werd op het laatste moment alsnog afgelast. In 2012 nam een andere organisatie de handschoen op en legde over de Parkkade, langs de Maas en onder de rook van de Euromast, een fantastische baan aan. Met de editie van 1979 in het achterhoofd hield de organisatie rekening met vijftienduizend toeschouwers en was er vertier voor jong en oud.

Kortebaan Rotterdam 2012 - De ontknoping
De ontknoping van de kortebaan op de Parkkade in 2012.

Maar het evenement kwam niet van de grond. Het weer op zaterdag 9 juni was guur en het feit dat het Nederlands elftal ’s avonds om 18.00 uur met een wedstrijd tegen Denemarken als favoriet begon aan het EK 2012 was ook niet bevorderlijk voor de toeschouwersaantallen. Zelden werd het organiseren van een kortebaan professioneler aangepakt, maar met slechts een handjevol toeschouwers langs de hekken draaide het evenement uit op een flop.

De liefhebbers die wél kwamen opdagen zagen een sublieme Tusee JL de kortebaan winnen. De Belgische ruin had weliswaar te kampen met een starthandicap van vijf meter, maar dat kon de pupil van trainer en pikeur Aad Pools niets deren. Zonder ook maar één rit te verliezen snelde hij naar de overwinning. Zero Option Lane met Sven Schraal finishte vanaf de basisafstand als tweede, voor Axel Cartouche (Denise Pennekamp) en Victory Boy S (John de Leeuw).

Tusee JL en Aad Pools reden de voorlopige laatste ereronde in Rotterdam.

Erelijst

1979 Reno Fez Giel van der Togt
(geen kortebaan tussen 1980 en 2011)
2012 Tusee JL Aad Pools

 Foto: Archief NDR

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Vanaf € 10,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.