Fan van Jan: ‘Venhuizen hoort er helemaal bij’

3 juni 2018 08:54

Trouwe kortebaanbezoeker Fan van Jan schrijft al vanaf de eerste editie van het Kortebaanjaarboek een column. Tegenwoordig levert de supporter van de legendarische kortebaanpikeur en –trainer Jan Wagenaar maandelijks een bijdrage voor Kortebaandraverijen.nl. Met een kritische blik, maar met alle liefde voor de sport snijdt onze columnist elke editie een actueel onderwerp aan. Vandaag: ‘Venhuizen hoort er helemaal bij’.

De eerste maand van het kortebaanseizoen 2018 met vier kortebanen waarvan Duindigt de plaats innam van Vroomshoop, ligt alweer achter ons. Vroomshoop moest annuleren. De plaatselijke situatie rondom hun baan is in het afgelopen jaar dusdanig gewijzigd dat er naar een andere gelegenheid moet worden gezocht. Ook de financiële situatie baart ernstige zorg. Echter, volgens comitévoorzitter Bouma worden wij allen volgend jaar weer in Vroomshoop verwacht, op een nieuw parcours en met nieuw elan.

Wortelen

Ondanks dat optimisme is Vroomshoop het zoveelste bewijs dat het heel moeilijk is om in een omgeving waar de kortebaansport niet bekend is een kortebaan van de grond te krijgen. Het duurt jaren voordat de sport gaat ‘wortelen’. Bemmel, een andere betrekkelijke nieuwkomer, lijkt het pleit gewonnen te hebben, maar ook daar heeft het jaren geduurd.

Bemmel is een goed voorbeeld waaruit blijkt dat het jaren duurt voordat een kortebaan gaat wortelen.

In dat licht bezien begrijp ik de move naar Schiermonnikoog niet zo goed. Gerard Post Uiterweer, voorzitter van de Kortebaanbond, spreekt van een razendinteressante kortebaan en dat er door de kortebaanliefhebbers al maanden naar uitgekeken wordt.

Ik heb daarover mijn twijfels. Behalve het aantrekkelijke prijzengeld zie ik voor de sport niet zoveel voordeel. Te verwachten valt dat de kortebaan van Schiermonnikoog grotendeels omzoomd wordt door mensen die nog nooit een kortebaan hebben gezien. Zij zullen er zijn, nieuwsgierig geworden, door de PR-activiteiten van de organisatie.

Geen tussenweg

Echter, wij kortebaanliefhebbers weten het: je houdt van de kortebaan of je vindt het niks. Een tussenweg is er niet. Ik heb het ervaren in het al genoemde Bemmel. Tijdens de eerste editie stonden ruim voor aanvang de mensen rijendik. Om na een aantal ritten, waarin er ruimschoots met de witte vlag werd gezwaaid, de baan de rug toe te keren. Rond de finales, zo’n vier uur later, waren de hekken angstvallig leeg. Ik hoop echt dat het dit keer anders zal zijn. Het feit dat er niet meer dan zestien paarden mogen starten en daardoor de duur van de kortebaan aanzienlijk verkort, zal daar waarschijnlijk aan meehelpen.

Ik vind de inspanning van de Kortebaanbond en allen die hun medewerking er aan verlenen wel bewonderingswaardig. Vroegere besturen stonden ook open voor nieuwe initiatieven, maar dan werd wel de eis gesteld dat de organisatie de ambitie moest hebben het minimaal drie jaar vol te houden. Men ging er vanuit dat daarna het ‘ei’ was gelegd. Na drie jaar kan men weten of de kortebaan in de betreffend plaats toekomst heeft of niet. Om alle opstartproblemen te overwinnen (en die zijn voor een kortebaan op een Waddeneiland niet gering) voor een op voorhand eenmalige organisatie vonden zij niet zo zinvol.

Genoeg te doen

Ik gun Schiermonnikoog zijn kortebaan, maar het voordeel voor de sport had, naar mijn mening, ook op een andere manier gewonnen kunnen worden. Het is immers nog lang niet zo, dat wij het met de kortebaan voor elkaar hebben. Er is nog genoeg te doen om de gang van zaken rondom de kortebaan te vervolmaken. Ik heb mij bijvoorbeeld tijdens de kortebaan van Duindigt weer eens geërgerd aan het feit dat er onvoldoende of zelfs helemaal niet werd gecommuniceerd. Op het moment dat paarden met hun pikeurs naar de start gingen, had speaker Martin de Waal pas in de gaten dat het niet Danny den Dubbelden was die op de sulky zat maar zijn vervanger Wim van der Mespel!

Zeker voor het oog van het langebaanpubliek had de communicatie op Duindigt beter gemoeten.

Wanneer de speaker het al niet weet, hoe moet het publiek c.q. wedder het dan weten? Niet om het een of het ander, maar voor de wedder maakt het uit of Bo Sprengers (ziek) op de sulky zit of Manon Pools! Ook de finaleprocedure was een aanfluiting. Waarschijnlijk om tijd te besparen werd ‘ergens’ besloten dat, anders dan gewoon, de ritten, om drie en vier en die van één en twee niet om en om zou worden verreden maar direct achter elkaar. Dan lijkt het mij logisch dat dit even met de pikeurs wordt gecommuniceerd. Niets van dat alles. Na de eerste rit om drie en vier waren alle paarden op de baan en alle vier pikeurs keken elkaar aan en vroegen zich af: wat gaan wij doen? Ik zou mij er niet zo aan gestoord hebben, ware het niet dat de kortebaan werd gehouden in een langebaanomgeving. De langebaanliefhebbers hebben toch al niet zo’n hoge pet op van de kortebaan. Hun vooroordeel werd door bovenstaand nog eens bevestigtd. Heel jammer en een kans voor open doel gemist!

Venhuizen

Ik wil aan het begin van het seizoen niet in mineur eindigen. Daarvoor heb ik te veel genoten van de kortebanen van Wognum en Venhuizen. Wognum groeit al jaren en is voor menige organisatie een voorbeeld, maar de kortebaan van Venhuizen 2018 was voor mij een openbaring! Natuurlijk, eindelijk was het prachtig weer. En juist Venhuizen heeft mooi weer nodig, maar er was meer! Venhuizen geloofde weer in haar kortebaan. Er was uitstraling en ambitie en vooral was er publiek langs de baan. Iedereen die daar voor verantwoordelijk is, ben ik dankbaar. Voor mij hoort de kortebaan van Venhuizen er vanaf nu weer helemaal bij!

Vroegere besturen stonden ook open voor nieuwe initiatieven, maar dan moest de organisatie de ambitie hebben het minimaal drie jaar vol te houden

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Vanaf € 10,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.