‘Ik heb er wel 25.000, allemaal verschillende’

1 september 2018 11:03

Bij de paardensport gaat nagenoeg alle aandacht uit naar de paarden, de trainers en pikeurs. Logisch natuurlijk. Maar wat is een koers zonder publiek langs de baan? Helemaal niets! Daarom gaat de redactie van Kortebaandraverijen.nl op zoek naar de verhalen van de mensen achter de hekken. Wie zijn deze vaste volgers van de kortebaan en waarom staan ze daar? Wij zoeken het uit. In deze vierde aflevering Stefan Fatels uit Heemskerk.

Stefan Fatels ken je waarschijnlijk niet van naam. Of je kent misschien alleen zijn voornaam. Maar je bent hem ongetwijfeld regelmatig tegengekomen. Het is de autistische jongen die al jarenlang de kortebanen afstruint op zoek naar blikjes. Aan iedereen met een interessant exemplaar vraagt hij netjes of hij het blikje mag hebben zodra het leeg is. Na afloop van de koers gaat Stefan dus vaak met extra bagage naar huis. Maar wat is het verhaal achter de blikjes? En wat gebeurt er met jouw lege exemplaar zodra je die aan Stefan geeft? Voor het vinden van de antwoorden reisde de redactie naar Heemskerk. Wat wij daar aantroffen grenst aan het onbeschrijflijke.

Stefan langs de baan in Sassenheim samen met opa Gerard en oma Ada.

Het begon allemaal bij vader Hans. Die speelde volleybal en nam regelmatig blikjes mee naar huis. “Zodra die leeg waren, speelde Stefan ermee”, vertelt moeder Willeke. “Vaak deden we er rijst in. Van lieverlee begon Stefan de blikjes te sparen. Hij haalde ze overal vandaan. Maar de meeste exemplaren kwamen van de kortebaan.” Opa Gerard en oma Ada Koelman, de ouders van Willeke die ook bij het gesprek aanwezig zijn, vullen aan: “Stefan gaat al zeker vijftien jaar met ons mee naar de kortebaan. Wij komen al ons hele leven op de koers. Na een week hard werken gingen wij vroeger vaak op zondag naar Duindigt. Wij verkochten brood en kaas. Met een hele groep bakkers kwamen we ook op de kortebaan.”

Statiegeld

“Stefan begon eigenlijk op de kortebaan van Heemskerk met het ophalen van flesjes”, vervolgen opa en oma hun verhaal. ”Voor het statiegeld hè. Maar tegenwoordig is glaswerk langs de baan bij veel kortebanen verboden. De mensen drinken daardoor veel meer uit blik.” De switch van Stefan is dus eenvoudig te verklaren. Hij neemt de blikjes mee naar huis. Daar worden ze schoongemaakt en aan een grondige inspectie onderworpen. “Ik heb er wel 25.000”, vertelt Stefan enthousiast. “Allemaal verschillende.” Want de dubbele exemplaren gaan in dozen mee naar het huis van opa en oma.

De nieuwe aanwinsten krijgen een plaats in één van de kamers op de bovenverdiepingen. Alles is gesorteerd. Op zijn slaapkamer heeft Stefan een enorme verzameling van blikjes Coca Cola. En op zolder staat het bier, gerangschikt op land van herkomst en merk. En dan ook nog op alfabetische volgorde. Als je het ziet, geloof je je ogen niet. Blikjes rijendik, in alle soorten en maten. “Vroeger stond alles in dozen”, legt Stefan uit. “Maar nu op planken is het veel beter bij te houden. De oudste blikjes staan achteraan en de nieuwe van voren. Dan kan ik snel controleren of ik een exemplaar al heb. Maar meestal weet ik dat wel uit mijn hoofd.”

Leveranciers

Op de vraag of Stefan bijna uitverzameld is, kijkt hij ons met grote verbazing aan. “Nee joh, natuurlijk niet. Er komen telkens weer nieuwe blikjes op de markt. Reclame hè, bijvoorbeeld voor speciale gelegenheden”, weet hij te vertellen. Hij wijst op zijn verzameling. Daar staat een heel sportelftal aan blikjes op rugnummer gesorteerd. Hij heeft ze allemaal. “Vooral in Duitsland gaat het snel. Daar komen om de haverklap nieuwe exemplaren in het schap”, legt Stefan uit. Hij hoort dat van andere verzamelaars in het land waarmee hij regelmatig contact heeft. “Iemand uit Brabant neemt af en toe blikjes uit Duitsland voor mij mee.”

Stefan tussen slechts een deel van zijn verzameling blikjes.

Ook op de kortebaan heeft Stefan zijn vaste leveranciers. “Peter Duijn komt vaak in het Oostblok en nam laatst nog een doos Poolse en Tsjechische blikjes voor mij mee. En er is een groepje kortebaanvolgers uit Zoeterwoude. Van hen krijg ik altijd speciale bierblikjes van Heineken die bestemd zijn voor het buitenland”, vervolgt Stefan zijn verhaal. Maar natuurlijk let hij zelf ook goed op. “Kijk, deze van San Pellegrino had ik nog niet. Die heb ik vanmorgen gescoord bij de Albert Heijn. En deze Schultenbräu Radler hadden ze nooit in blik, maar nu wel. Bij de Aldi.”

Helpen

Doordeweeks is Stefan twee dagen actief voor ‘het groenteam’ van De Hartekamp Groep. Hij verzamelt dan zwerfafval. Ook is de net 29 jaar geworden Heemskerker twee dagen per week te vinden in de sociale werkplaats. Binnen het project ‘Werken is meedoen’ doet Stefan voornamelijk inpakwerk. Maar het liefst spaart hij natuurlijk blikjes in zijn vrije tijd. Komende donderdag staat de kortebaan van Heemskerk op het programma. Voor Stefan een thuiswedstrijd. Maar eerst gaat hij maandag nog met opa en oma Koelman naar Schagen. Dus wanneer je Stefan wilt helpen met het uitbreiden van zijn verzameling, weet je hem te vinden.

Een kado voor Stefan: een blikjespuzzel.

Resteert natuurlijk de vraag wat Stefan vindt van de kortebaan. “Stefan houdt alles zelf bij”, legt oma Ada uit. “Hij komt niet alleen voor de blikjes, maar ook voor de paarden en pikeurs.” Stefan benadrukt dat de vrouwelijke deelnemers bij hem een streepje voor hebben. En een gokje wagen bij de totalisator doet hij ook. “Dat heeft hij van mij”, verzekert oma. “Ik ben een echte gokker. Voor ons geldt eigenlijk: Zonder blikjes en weddenschappen geen kortebaan!” En daar kan Stefan zich wel in vinden.

Tekst en foto’s: Ruud de Groot

Voor ons geldt: zonder blikjes en weddenschappen geen kortebaan

TipCompetitie

Ben je een echte kortebaankenner of houd je van een gokje? Doe dan mee met de TipCompetitie!

Word vriend of meer

Vanaf € 10,- per jaar houd je Kortebaandraverijen.nl online en krijg je meerdere extra's.